Πρόκληση Δαλούκα και Μαρινάκη
Α
Ο Δαλούκας πήρε μια απόφαση που άφησε σε δεύτερη μοίρα το υπόλοιπο παιχνίδι, που έτσι κι αλλιώς παιζόταν σε ρυθμούς ελληνικού πρωταθλήματος, δηλαδή σε… ριπλέι.
Ο Νιόπλιας έχει δίκιο λέγοντας ότι ο Παναθηναϊκός κέρδισε δικαιότατα, γιατί ο Άρης απείλησε μόνο από στημένες φάσεις και αντιθέτως, δέχθηκε αρκετές φάσεις στην εστία του. Ποιος ασχολείται, όμως, σήμερα με το ποδόσφαιρο; Όταν ο διαιτητής αποφασίζει για τον νικητή, όλα τα υπόλοιπα είναι δευτερεύοντα.
Ο επίσημος Παναθηναϊκός έχει δύο δρόμους να επιλέξει. Θέλει να… μπει στα παπούτσια του Ολυμπιακού; Να παίρνει πέναλτι και να γίνεται δακτυλοδεικτούμενος; Να προκαλεί την κοινή γνώμη; Οι Παναθηναϊκοί δικαιολογημένα θα απαντήσουν «Εμείς δεν πήραμε 12 πρωταθλήματα». Σωστά, αλλά εδώ το θέμα δεν είναι μόνο αριθμητικό, αλλά ουσίας.
Είναι θέμα αρχών και ηθικής απέναντι στο ποδόσφαιρο, και η δυναστεία του Ολυμπιακού -με τον τρόπο που έγινε- αποτελεί παράδειγμα μόνο προς αποφυγή κι όχι προς αντιγραφή. Ο Παναθηναϊκός κέρδισε το πρωτάθλημα την προηγούμενη σεζόν, χωρίς να πάρει σε 30 αγωνιστικές ένα εξόφθαλμο (μη) πέναλτι σαν του Βύντρα. Για ποιο λόγο να χρειάζεται στο «Βικελίδης», τη 2η αγωνιστική, ένα πέναλτι που δεν έγινε ποτέ;
Για τον Παναθηναϊκό αυτό το πέναλτι ήταν… ό,τι χειρότερο μπορούσε να συμβεί. Ναι μεν ήταν... επίδειξη δύναμης, αλλά γιατί να ακυρώνεται η προσπάθεια του καλύτερου ρόστερ που υπάρχει στο ελληνικό ποδόσφαιρο;
Στο χέρι του Παναθηναϊκού είναι να μην… ξαναπροκαλέσει. Να κερδίζει με το σπαθί του κι όχι με τον κάθε Δαλούκα. Ο Πατέρας έχει τη δύναμη να το πράξει κι όπως πέρυσι απέδειξε ότι δεν θέλει να γίνει χαλίφης στη θέση του χαλίφη, έτσι οφείλει να το πράξει κι φέτος. Έχει καθήκον απέναντι στον Παναθηναϊκό και όχι στη… φιλία του.
ΥΓ. Η δήλωση του Μαρινάκη είναι στη σωστή κατεύθυνση. Ειδικότερα αν την έκανε σαν πρόεδρος της Super League. Αν την έκανε ως το αφεντικό του Ολυμπιακού -όπως κι έγινε δηλαδή- που προσέλαβε τον Γκαγκάτση, αποτελεί πρόκληση μεγαλύτερη κι από αυτή του Δαλ
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου